ho låste døra etter han då han gjekk

Untitledgoodbye my loverUntitledUntitled

Ho satt på kjøkkengolvet i lotusstilling og las ei bok og drakk te. Ho låste aldri døra, i tilfelle han skulle komme innom. Han kom kun på natta. Men i dag kom han midt på dagen. Ropte hallo i gangen, men ho var for oppslukt i boka til å høyre han i det han tusla inn og såg ho sitte der. I undertøyet. Lyserosa (pudderrosa fekk han seinare forklart). Blondete. Håret i ein dott og heilt utan sminke. Ho skvatt då ho såg han. Sølte te utover heile leggen og golvet, fekk andre grads forbrenning og måtte dusje det i kaldt vatn på badet. Når ho var ferdig drog ho på seg ei t-skjorte han hadde lagt att ei natt han hadde dukka opp. Han var så høg og ho så lita og nett at den rakk ho heilt ned til knea. Undskuld mumla han i det han smurte leggen hennar forsiktig inn med aloe vera kremen ho ga han. Ho berre lo, litt forlegent og påtvunge, og sa det gjekk fint. Peppermyntete hadde endå til gode å drepe eit menneske, sa ho og dei lo. Så kom stillheita. Snikande som eit bakangrep.Det var noko i blikket til begge som tilsa at begge visste, begge var inneforståtte med det som skulle skje og kva som kom til å skje etterpå. Dei visste begge kvifor det måtte skje no. Ho raudma, heile andlete hennar brann varmare enn den nykokte teen for berre litt sidan hadde gjort. Dei visste begge at ho trudde det var hennar feil. Han visste godt at det ikkje var det, men sa ingenting. Klarte ikkje, makta ikkje. Fann ingen ord å uttrykke. Ei stille pakt om skuldfordeling. Han kyssa ho på kneet, så på låret. På haka og panna, augeloka og nasetippen. Ei stille tåre unnslapp i det han kyssa ho på munnen. Omhyggeleg, som eit lite barn livredd for å bli forlatt, klamra ho seg til han. Forsiktig la han ho til rette på sofaen. Såg ho i auga. Grønne. Aldri før hadde han lagt ordentleg merke til dei før. I morgon kom han ikkje til å hugse om dei var brune eller blå eller grønne. Om tre år ville ho endå kunne sjå for seg auga hans. Klare og isblå og kjenslemessig unåelege.

Ho følgte etter han til døra etterpå. Eit splittsekund med augekontakt før dei begge uttrykte eit stille, nesten uhøreleg hadet og ein klem. I handa bar han t-skjorta si og eine lp-plata han hadde tatt med seg ein kveld som ho berre måtte høyre. Ho låste døra etter han då han gjekk. På kjøkkengolvet låg boka og bada i ein dam av peppermyntete. Henda hans lukta endå aloe vera og håret hennar hang laust og rufsete i det ho fann fram moppen.

translation:
a fictional text about ending something that never really was anything at all. 

Comments are closed.