kjærleik, håp, toleranse, openheit, kjensler, sorg

får eit år sidan skreiv eg:

victory attained by violence is a tantamount to a defeat, for it’s momentary – mahatma gandhi

eit auge for eit auge vil gjere heile verda blind. gandhi sa dette også. han sa òg at ein ikkje må miste håpet på menneskeheiten. for menneskeheiten er som eit hav, og sjølv om nokre få dråpar i havet er skittent, betyr det ikkje at heile havet er det. i slike tider kan det vere vanskeleg å hugse på dette. når vi blir utsatt for slik total urettferd, utan grunn eller meining. med inga anna hensikt enn å skape og spre frykt, kan det kjennest som om heile verda er ein diger, skitten sølepytt, der vi alle berre strevar med å halde hovudet over vatn i eit desperat forsøk på å få litt rein og frisk luft. slik er det ikkje.

ord blir få og fattige i lyset av slike hendingar. kva skal ein sei, kva ord kan hjelpe i ein slik hjelpelaus situasjon? kva ord kan trøste det utrøstelege ved å miste eit barn, ein bror, ei søster, eit barnebarn, ein ektemake? kva plaster er stort nok til å dekkje det store såret i hjartet av landet vårt? kva gjer vi no, for å stoppe blødningen?

eg går på twitter og hjartet mitt svulmar. all kjærleiken, omtanken, respekten og innsikten er heilt utruleg. det gir håp, sprer lys, meining. vi skal vere stolte. stolte av å bu i eit land med så kompetente leiarar som vi har, som sprer håp og demokrati, i staden for hat og hemn. dette er ei tid for samhald, medkjensle og kjærleik. ei tid for å halde hovudet kaldt og hjartet varmt. som nordahl grieg sa,“skaper vi menneskeverd, skaper vi fred”.

i dag er dei einaste orda som summar i hovudet mitt: kjærleik, håp, toleranse, openheit, kjensler, sorg.

2 comments