når tida går så endelaust seint og verda er så endelaust stille.

markus krunegård synger jag är en vampyr og florence welch syng om seven devils all around you, at all the goulhs come out to play, om spøkelser og vetter og nattvesen ein les om gotiske romanar frå 17- 18oo-talet. og eg syng med. lar den gotiske, vampe-stemninga skylle over meg som regn og dansar. med armane utslått  og håret flagrande. ser opp mot den bleike himmelen og prøver å sjå stjernene, men det er for lyst for dei til å titte opp og eg tenker at eigentleg er det mest magisk om sommarnatta, for den er bleik men vetter og troll og huldrer og vampyrar lever endå sterkare enn nokon sinne når ein sit rundt eit bål ei slik natt, eller om ein dansar berrføtt i fuktiggras i ei skjorte ein stjal frå ein mann ein ikkje lenger hugsar namnet på. og så gløymer eg heilt å sette punktum medan eg tenker slik. eg spring på fjellet. med hunden i band, dickie dick dickens eller florence på øyret. gløymer alt om røyndom og livet. fell inn i chicagos gangstermiljø, eller florence’s overnaturlege natteliv. det er slik det er. gløymer fyrst punktum, så set eg for mange. for å gjere det godt att. det er slik det er, slik det er å vere vampyr. vi bur i eit skoddeland heilt ut med havet. ser rett fram, og eg ser havgapet. ser rett bak og eg ser fjell som forsvinn bak ei tjukk tåke av skodde. er tåke og skodde det samme kanskje? eit tjukt slør av skodde. det høyres kanskje meir vakkert ut. sommaren er ikkje sol og varmegrader, men grå og sløra av melankoli. med innslag av sol og eufori. og det er vakkert og mystisk og alldeles forvirrande. og eg må legge ut photoboot bilder, for eg har ingenting anna å bidra med.

3 comments

  1. Lisbeth

    Fantastisk måten du skriver på. Det flyter så godt og det er så lett å drømme seg bort i det du skriver. Å best av alt så kan man kjenne seg igjen :)

  2. tine katrine

    jeg liker ordet skodde. og det virker som om du bor en fin plass, selv om vi nå alle hadde godt av litt mer sol på kroppen.